Voorleesverhaal van Michael J. Pellowski

Plets! Plats!

"Hoera! Hoera! De eerste lentedag!" riep Freddie opgewonden. Hij sprong uit zijn bed en vloog de kamer uit. Freddie had lang gewacht tot de koude winter voorbij zou zijn. En nu was het geen winter meer. Eindelijk was het voorjaar geworden. Nu kon hij lekker naar buiten.
Freddie hield het meest van de lente. Hij wilde spelen in de zon, kijken hoe de bloemen uitkomen en hoe het gras al opkwam. En in de lente kwamen de vogels terug. Hij wilde ze weer horen kwetteren. De lente was het leukste jaargetijde. Freddie trappelde van ongeduld om buiten te spelen. Freddie stormde de zitkamer binnen en keek uit het raam. Plets! Plats! Met dikke druppels tikte de regen tegen de ruiten. "Oh, nee!" jammerde Freddie.
"Wat is er?" vroeg Freddie's moeder. "Het is lente," zei Freddie teleurgesteld, "Maar het regent buiten!" "Soms regent het in de lente," legde Freddie's moeder uit. "De lenteregen laat alles groeien."
"Weet ik wel," zei Freddie met een zucht. "Maar de zon moet schijnen. Regen in de lente is toch niet leuk?" Hij keek weer uit het raam. Plets! Plats! Zachtjes tikte de regen tegen het raam. Freddie moeder moest glimlachen. "We zullen er toch een leuke dag van maken," zei ze.
Freddie kroop naar boven om zich aan te kleden. Na het ontbijt maakte zijn moeder de klerenkast open. "We zullen eens wat kleren zoeken voor een leuke dag," zei ze. Ze hielp Freddie in een grote gele regenjas. Ze zette hem een bijpassende zuidwester op. Daarna trok ze hem rubber kaplaarzen aan. "Nu kun je toch fijn buiten spelen op de eerste lentedag," zei ze.
Freddie ging naar buiten, de regen in. Plets! Plats! De regendruppels op zijn jas en zijn hoed klonken als een liedje. "Het lijkt wel muziek," zei Freddie, en hij begon te lachen. "De regen speelt een lentemuziekje!" riep hij, en hij begon over het tuinpad te rennen.
Op het grasveld zag hij hoe de vogels op zoek waren naar voedsel en naar takjes om een nest te bouwen. Ze begonnen vrolijk mee te zingen. Tsjiep! Tsjiep! "Het is eigenlijk een ontzettend leuke lentedag!" riep Freddie terwijl hij naar een grote plas sprong. Plats! Hij sprong er middenin. Plets! Hij sprong naar de kant. Plats! Nu sprong hij er weer uit.
"Jippie!" riep hij. "Mamma had gelijk" Lenteregen kan ook heel leuk zijn!" Plets! Plats! Freddie sprong van de ene plas in de andere. Toen Freddie genoeg in de plassen gesprongen had bedacht hij een nieuw spelletje. Hij haalde zijn bootje en liet het varen in de grootste plas die hij zag.
"Ik ben de kapitein!" riep hij. "En ik vaar met mijn schip door de woeste storm." Hij liet het bootje heen en weer varen over de plas. Plets! Plats! Het bleef maar regenen. Freddie was nog druk bezig met zijn boot toen zijn moeder hem riep. "Kijk eens naar de lucht!" riep ze. Freddie zag een prachtige regenboog aan de hemel. Van achter de wolken kwam de zon tevoorschijn. Het regende niet meer, en Freddie had het niet eens gemerkt!
Freddie's vriendjes waren nu ook naar buiten gekomen. Ze stonden bij een grote regenplas. Freddie wilde al naar ze toe hollen, maar zijn moeder riep hem terug. Eerst moest hij zijn regenkleren uitdoen.
"Ik geloof dat het morgen een stralende lentedag gaat worden," zei Freddie's moeder. "Oh nee!" zuchtte Freddie. "Het was zo'n leuke dag, ik wou dat het morgen weer ging regenen.

Ga naar: